Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/4025 K.2024/10378

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön incelemede;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, sanık hakkında atılı suçtan açılan kamu davasına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ..., ... ve ...'nin katılma hakkı olmadığı gibi mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmakla, aynı Kanun'un 260. maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, anılan katılanlar vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, katılan Hazine vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz talebinin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1) İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2018 tarihli ve 2018/314 Esas, 2018/390 sayılı Kararı ile zimmet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine hükmolunmuştur. 2) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 26.06.2020 tarihli ve 2019/2492 Esas, 2020/886 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi; kovuşturma aşamasında eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi ve istinaf başvurusunun esastan reddedilmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. Katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyiz istemi; suçun sübut bulduğuna, sanığın suçu ikrar ettiğine, sanığın eyleminin ticari teamüllere aykırı olduğuna, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ve sair hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen ilk derece mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle ..., ... ve ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümde katılan Hazine vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,