Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/5048 K.2023/11056

2-İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 16.04.2018 tarihli ve 2018/1062 Esas, 2018/1056 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi. TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.02.2015 tarihli ve 2015/6127 Esas, 2014/870 Soruşturma, 2015/5023 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 37 nci ve 44 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları, aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2015/192 Esas, 2015/143 sayılı Kararıyla bilirkişi raporunun sonuç ve değerlendirme kısmında tespit edilen sanıkların kooperatife ait 56.522 TL tutarındaki parayı zimmetlerine geçirdikleri şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci fıkrasındaki zimmet suçunu oluşturma ihtimali bulunduğundan üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2017 tarihli ve 2015/172 Esas, 2017/241 sayılı Kararı ile sanıkların zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği ayrı ayrı beraatlerine hükmedilmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 16.04.2018 tarihli ve 2018/1062 Esas, 2018/1056 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi; beraat kararlarının eksik inceleme sonucu verildiğine, Katılan kooperatif vekilinin temyiz istemi; dosyada yer alan bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulmasının hatalı olduğuna, hükme esas alınan 02.05.2017 tarihli raporun eksik incelemeyle hazırlandığına ve hüküm kurmaya elverişli olmadığına, istinaf dilekçesinde belirttikleri hususların incelenmeden karar verildiğine ve sair hususlara, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suç tarihlerinde kooperatif yönetim kurulu başkanı ve üyesi olarak görev yapan sanıklar hakkında 25.03.2008 tarihi itibarıyla kooperatifin banka hesabında bulunması gereken 56.522 TL'lik tutarın kime ödendiği ve hangi hesaplara intikal ettirildiği hususunun tespit edilemediği, bu konuda sanık ...'in yazılı beyanı da dikkate alındığında bahse konu tutarın kooperatifin yönetim kurulu üyeleri olan sanıkların uhdelerinde kaldığı iddiasıyla sanıklar hakkında iddianame yerine geçen görevsizlik kararıyla açılan kamu davasında, Mahkemece; sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil olmadığından bahisle beraatlerine hükmedildiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Katılanlar vekillerinin istinaf talepleri üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 16.04.2018 tarihli ve 2018/1062 Esas, 2018/1056 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV.GEREKÇE

İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2015/192 Esas, 2015/143 sayılı görevsizlik Kararında; sanıklar hakkında 18.02.2015 tarihli iddianameyle dava konusu yapılan kooperatifin kasa ve banka hesabında yeterli para bulunmasına rağmen vergi borçlarını zamanında ödemeyerek gecikme zammı tahakkuk edilmesine sebep olarak kooperatifi zarara uğrattıkları, yine sanık ... hakkında diğer kooperatif üyelerine nazaran kooperatife daha az ödeme yaparak kooperatifin zararına sebebiyet verdiği şeklindeki isnatlara yer verilmediği ve bu isnatlarla ilgili herhangi bir hüküm de kurulmadığı anlaşılmakla; belirtilen hususlarda mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararların usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar Hazine ve kooperatif vekillerinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 16.04.2018 tarihli ve 2018/1062 Esas, 2018/1056 sayılı Kararında katılanlar Hazine ve kooperatif vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,