Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/5334 K.2024/7942

yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.03.2018 tarihli ve 2017/464 Esas, 2018/136 sayılı Kararı ile; sanığın rüşvet verme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraatine hükmolunmuştur. 2.Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 19.09.2018 tarihli ve 2018/805 Esas, 2018/1424 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili, dosya kapsamı incelendiğinde sanığın isnat edilen suçu işlediğinin açık olduğunu, hükme delil teşkil eden bilgi ve belgelerin gerekçeli kararda değerlendirilmediğini, verilen kararın bozulması gerektiğini belirterek hükmü temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR