Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/5433 K.2023/10821

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kınık Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.10.2007 tarihli ve 2007/240 Soruşturma, 2007/307 Esas, 2007/109 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 168 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ile 53 üncü madde gereğince hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Kınık Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2008 tarihli ve 2007/125 Esas, 2008/225 sayılı iddianame yerine geçen görevsizlik Kararı ile sanığın eylemlerinin sübutu halinde nitelikli zimmet suçunu oluşturacağından bahisle dosya Bergama Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

3.Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2009 tarihli ve 2009/96 Esas, 2009/164 sayılı Kararı ile sanık hakkında nitelikli zimmet suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 249 uncu maddesi, 248 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 05.11.2010 tarihinde kesinleştiği görülmüştür.

4.Denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık yönünden dosyayı ele alan Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2014 tarihli ve 2009/96 Esas, 2009/164 sayılı ek Kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklaması suretiyle nitelikli zimmet suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 249 uncu maddesi, 248 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Sanık müdafii, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün bozulması istemiyle temyiz talebinde bulunmuştur. B.Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmolunmasına karar verilmesi talebiyle temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde PTT A.Ş. Kınık Merkez Müdürlüğünde dağıtıcı olarak çalışan sanığın, otomasyon gişesinde görevlendirildiği sırada mağdur adına 50 TL iade havale formunu oluşturup mağdur adına formu imzalayarak bahsi geçen parayı uhdesinde tuttuğu ve mağdurun şikayeti üzerine kovuşturma başlamadan parayı iade ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, Mahkemece; sanığın eylemlerinin nitelikli kullanma zimmeti suçunu oluşturduğu kabul edilerek, atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, kasten yeni bir suç işlenmesi halinde aynı Yasa ve maddenin 11 inci fıkrası uyarınca açıklanmasına dair kararın, aynı Kanun'un 223 üncü maddesi kapsamında mahkumiyet hükmü niteliğinde olup 232 nci maddesinde belirtilen hususları içermesi, hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin gösterilmesi, delillerin tartışılıp değerlendirilmesi,

yargılama sonucu ulaşılan kanaatin belirtilmesi ve sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin gösterilerek nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeden, gerekçesiz şekilde hüküm kurulmak suretiyle 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrasına ve 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin birinci, 223 üncü maddesinin beşinci ve 230 uncu maddesinin birinci fıkraları ile 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine aykırı davranılması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2014 tarihli ve 2009/96 Esas, 2009/164 sayılı ek Kararına yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istekleri