Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/5876 K.2024/8439

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Hazinenin tefecilik suçunun mağduru olduğu, vekilinin sanık ... hakkındaki hükmü temyiz ettiği, Hazine vekilinin bozma öncesinde verilen hükmü de temyiz ettiği, taleplerinin katılma iradesi içerdiği ancak mahkemece katılma kararı verilmediği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/2 ve 260/1. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında atılı suçtan açılan kamu davasına katılan olarak kabulüne ve incelemenin katılan Hazine vekilinin sanık ... hakkında tefecilik suçundan verilen düşürülme kararına, sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile sanık ...'un sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazları ile SINIRLI OLARAK yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan düşürülme hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşmesi yerine düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu cihet yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının "1" numaralı bendinde yer alan "düşürülmesine" ibaresinin "düşmesine" şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanıklar ..., ..., ... ve ...'a yüklenen tefecilik suçunun suç tarihi itibarıyla lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı TCK'nın 241/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli ve 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu,