Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/6127 K.2023/7219

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karaisalı Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.12.2013 tarihli ve 2012/763 Soruşturma, 2013/177 Esas, 2013/116 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları, 53 üncü maddesi gereği hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Karaisalı Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2014 tarihli ve 2014/85 Esas, 2014/200 sayılı Kararı ile sanıkların 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısı, sanıkların eylemlerinin sabit olduğu ve ceza tayini yoluna gidilmesi gerektiğinden bahisle hükümleri temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihlerinde sanıklardan ...'ın Karaisalı Belediye başkanı, ...'ın ise fen işleri müdürü olarak görev yaptığı, 2010, 2011 ve 2012 yılları içerisinde toplam 131 ruhsatsız yapının yıkımı için encümen kararı alındığı halde sanıkların bu kararlardan bir tanesi hariç hiçbirini yerine getirmedikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, Mahkemece; Karaisalı Belediyesinin 08.12.2014 tarihli yazısında yıkım kararı alınan suça konu yapıların bulunduğu Kızıldağ yaylasının 31.03.2014 tarihinde belediye sınırlarına dahil edildiği, atılı suçun oluşabilmesi için kaçak yapıların belediye sınırlarında olması gerektiği şeklindeki gerekçe ile sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği beraat kararları verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemece hükme esas alınan Karaisalı Belediyesinin 08.12.2014 tarihli yazısında suça konu kaçak yapıların bulunduğu Kızıldağ yaylasının 12.07.1990 yılında belediye mücavir alan içerisine alındığı, 31.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun ile belediyeye mahalle olarak bağlandığının bildirildiği, buna göre suç tarihi itibarıyla bu yerin belediye mücavir alan sınırları içerisinde olduğu,

bununla birlikte sanıkların belediyenin yeterli bütçesi, araç ve gereci ile personelinin bulunmaması dolayısıyla Adana Büyükşehir Belediyesi, Adana Özel İdare Müdürlüğü, Türkiye Belediyeler Birliği ve Çukurova Belediyeler Birliği ile yazışmalar yaptıklarını ve olumlu netice alamadıklarından yıkımı gerçekleştiremediklerini, belediye imkanlarının da yıkımı gerçekleştirmeye müsait olmadığını savundukları, mahkemece anılan kurumlarla yapılan yazışmalar neticesinde bu hususun doğrulandığı anlaşılmakla, delilleri takdir olunmak suretiyle kurulan beraat hükümleri, gerekçesi yerinde olmamakla birlikte sonucu itibarıyla doğru bulunmuş,

tebliğnamede bozma isteyen düşünceye de itibar edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karaisalı Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2014 tarihli ve 2014/85 Esas, 2014/200 sayılı Kararında O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,