Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/8004 K.2023/3095

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Erdek Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.01.2015 tarihli ve 2014/1376 Soruşturma, 2015/60 Esas, 2015/60 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Erdek Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2015/109 Esas, 2016/371 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci ile beşinci fıkraları uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; isnat edilen eylemlerin müvekkilinin görevi ile ilgisi bulunmadığına, sanığın suç işleme kastının olmadığına ve lehe hükümler uygulanmadan karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde mahalle muhtarı olarak görev yapan sanığın, kamp yapmak üzere mahallesine gelen kişilerden görev ve yetkisi olmadığı halde bazı giderleri karşılamak üzere para tahsil ederek kişilerin mağduriyetine sebep olduğu iddia edilerek görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılması talep edilmiştir. Mahkemece; dinlenen katılanların ve tanıkların beyanları birlikte değerlendirilerek sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmediği, görev ve yetkisi olmadığı halde kamp yapmak veya denize girmek için gelenlerden para tahsil ettiği kabul edilerek atılı suçtan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suç tarihinde mahalle muhtarı olarak görev yapan sanığın, kamp yapmak üzere mahallesine gelen kişilerden görev ve yetkisi olmadığı halde bazı giderleri karşılamak üzere para tahsil ederek kişilerin mağduriyetine sebep olduğu iddia ve kabul edilerek görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanığın görevinin kapsamı, aksi kanıtlanamayan savunması ve tüm dosya münderecatı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın atılı suçtan beraati yerine dosyadaki delil durumuna uygun düşmeyen gerekçe ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince yasaklama kararına ilişkin sürenin, tayin olunan cezanın yarısından az olamayacağı gözetilmeden, 3 ay 4 gün yerine 3 ay 3 gün olarak eksik tayini,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR