Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/8602 K.2023/6724

B)Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 26.02.2021 tarihli ve 2021/290 Esas, 2021/476 sayılı Kararı ile; ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet, C)Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 23.03.2021 tarihli ve 2021/290 Esas, 2021/476 sayılı ek Kararı ile; sanık müdafiinin temyiz isteminin reddi.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 26.02.2021 tarihli ve 2021/290 Esas, 2021/476 sayılı asıl Kararı ile 23.03.2021 tarihli ek Kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Kütahya Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan sanık hakkında Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2018 tarihli ve 2018/127 Esas, 2018/143 sayılı son soruşturmanın açılması Kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.04.2019 tarihli ve 2018/97 Esas, 2019/93 sayılı Kararı ile eyleminin yağma suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkumiyetine hükmolunmuş, bahse konu kararın sanık ve müdafiince istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.12.2020 tarihli ve 2019/4184 Esas,

2020/1785 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine dair kesin nitelikte karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi uyarınca itirazı üzerine 21.01.2021 tarihli Karar ile istinaf başvurularının esastan reddine dair 07.12.2020 tarihli ve 2019/4184 Esas, 2020/1785 sayılı Kararın kaldırılarak yapılan duruşma sonucunda 26.02.2021 tarihli ve 2021/290 Esas, 2021/476 sayılı Kararı ile;

ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet kararı verilmiş, 23.03.2021 tarihli ve 2021/290 Esas, 2021/476 sayılı ek Karar ile sanık müdafiinin temyiz istemi reddedilmiştir.

15.07.2020 tarihli ve 31186 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7249 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesine eklenen 5 inci fıkra ile avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmayacağı hükmü karşısında sanığın avukatlık görevi sırasında işlediği suç nedeniyle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.12.2020 tarihli ve 2019/4184

Esas, 2020/1785 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine dair kararın temyiz yasa yoluna tabi olmasına rağmen kesin nitelikte olduğu belirtilerek verildiği nazara alınarak kararın, sanık ve müdafii ile kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan İsmail'e tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebligat mazbatasına rastlanılmadığı anlaşılmakla, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla bahsi geçen kararın adı geçenlere tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına konulması,

aksi hâlde gerekçeli kararın 5271 sayılı Kanun'un 291 inci ve 295 inci maddeleri gereğince temyiz kanun yolunun açık olduğu hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile tebliğ edilmesi ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesi sonrasında dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,