Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/8713 K.2023/8757

...

MAHKEMESİ

Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI

2015/262 Esas, 2015/203 Karar ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ

İhmali davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereğince temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2015 tarihli ve 2015/11294 Soruşturma, 2015/3298 Esas, 2015/212 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

2. Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli ve 2015/127 Esas, 2015/161 sayılı Kararı ile ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereği yargılamasının yapılması ve delillerin takdiri için son soruşturmanın Ankara Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir. 3. Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2015/262 Esas, 2015/203 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Şikayetçi, hükmün lehine olacak şekilde yeniden temyizen incelenmesini talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, şikayetçi vekili sıfatıyla Sağlık Bakanlığı aleyhine İdari Yargıda açtığı tam yargı davasında Ankara 4. İdare Mahkemesince verilen dava dilekçesinin davalı idareye tevdi edilmesine dair karar gereğince, 25.03.2013 tarihinde verilen kararın davalı idareye tebliğ edildiği,

dilekçenin davalı idareye tebliğinden itibaren 60 günlük süre içinde 24.05.2013 tarihinde zımni red işleminin oluştuğu, sanığın en son 09.09.2013 tarihine kadar açması gereken davayı yasal süreden sonra 10.10.2013 tarihinde açtığı, Ankara 7. İdare Mahkemesinin 23.12.2013 tarihli ve 2013/1703 Esas, 2013/1703 sayılı Kararı ile 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca süre aşımından davanın reddine karar verilmesine sebebiyet verdiği için sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında, Mahkemece;

sanık müdafiinin savunma dilekçesine eklediği UYAP çıktısından davalı idareye gönderilen tebliğ evrakının davanın açılmasından sonra UYAP sistemine işlenmesi nedeniyle sanığın kusuru bulunmadığından atılı suçtan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kamu davası açıldığı, şikayetçinin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234 üncü maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanunu'nun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2015/262 Esas, 2015/203 sayılı Kararına yönelik şikayetçinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçe ile uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,