Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/9743 K.2023/2898

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu,

karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kemer Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.06.2010 tarihli ve 2010/71 Soruşturma, 2010/422 Esas, 2010/230 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Kemer (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 19.01.2012 tarihli ve 2010/277 Esas, 2012/50 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 75 gün karşılığı olmak üzere 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Bahse konu kararın sanık ve Üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 29.01.2014 tarihli ve 2012/14613 Esas, 2014/1017 sayılı Kararı ile sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasındaki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken,

hesap devri yapmama ve gelir-gider belgelerini yeni yönetime devretmeme şeklindeki eylemde somut maddi zararın nasıl oluştuğu denetime imkan verecek şekilde karar yerinde gösterilmeden yetersiz gerekçeyle 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi ve yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince hak yoksunluğuna hükmolunmaması nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4.Kemer (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 09.07.2014 tarihli ve 2014/267 Esas, 2014/566 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar itiraz edilmeksizin 04.09.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

5.Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2017 tarihli ve 2017/544 Esas, 2017/495 Karar sayılı ilamıyla sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinden bahisle 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası gereğince dosyanın ele alınması için ihbarda bulunulması üzerine dosyayı ele alan mahkemece 21.03.2018 tarihli ve 2018/236 Esas, 2018/255 sayılı Karar ile sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına ve sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyizi, 28.10.2009 tarihinde hesap dökümünü ve harcama evrakını teslim ettiğine ancak resmi olarak devir teslim yapılmaktan imtina edildiğine, devir sırasında oluşan açığın alışveriş yapılan bir esnafın iflası nedeniyle oluştuğuna ve objektif cezalandırma şartlarının gerçekleşmediğine ilişkindir. 2.O yer Cumhuriyet savcısının temyizi, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki yetkilerin kötüye kullanması suretiyle işlenen suç nedeniyle aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince hak yoksunluğuna hükmolunması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Turizm Danışma Bürosu memuru olan ve lojman yönetim kurulu başkanı olarak görevlendirilen sanığın, bu görevinin sona ermesi nedeniyle hesap devrini gerçekleştirmeyip, gelir gidere ait belge ve dokümanları teslim etmeyerek görevini kötüye kullandığı iddiasıyla kamu davası açıldığı ve cezalandırılması yoluna gidildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın aşamalarda istikrarlı olarak 28.10.2009 tarihinde gelir gidere dair evrakı teslim ettiğini fakat idarenin resmi olarak devir teslim yapmaktan imtina ettiğini savunması, bu savunmasının da dosya kapsamında yer alan 24.02.2011 tarihli ve 83 sayılı Kemer Kaymakamlığı Turizm Danışma Bürosu'nun mahkemeye verdiği müzekkere cevabında sanık tarafından getirilen lojman gelir giderlerine ait evrak dosyasının 28.10.2009 tarihinde tutanakla teslim alındığı ancak gelir gider arasındaki açık nedeniyle lojman hesaplarının yeni yönetim kurulu tarafından teslim alınmadığının belirtilmesi ile doğrulandığı nazara alınarak,

atılı suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de; Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması, Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR