Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/9831 K.2023/6072

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tirebolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.10.2013 tarihli ve 2013/477 Soruşturma, 2013/493 Esas, 2013/284 numaralı İddianamesi ile sanık hakkında zincirleme şekilde görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddenin birinci fıkrası, Tirebolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.04.2015 tarihli ve 2014/1264 Soruşturma, 2015/158 Esas, 2015/157 numaralı İddianamesi sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ile 53 üncü maddesi gereği hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Tirebolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli ve 2014/245 Esas, 2016/65 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme olarak icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci, 43 üncü ve 62 nci maddelerinin birinci fıkraları, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddesi gereği 187 tam gün karşılığı 4.675,00 TL; icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 150 tam gün karşılığı 3.750,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii 02.03.2016 havale tarihli dilekçesi ile; soyut iddialar dışında mahkumiyete yeter delil bulunmadığı, suçun kanuni unsurlarının oluşmadığı, ne şahısların ne kamunun bir zararının bulunduğu, sanığın kastının olmadığı sebepleriyle mahkumiyet hükümlerini temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın suç tarihinde Güce Belediye Başkanı olarak görev yaptığı, belediye sınırları içerisindeki ruhsatsız inşaatlarla ilgili yasal işlem yapmadığı, ruhsatsız inşaatlarla ilgili düzenlenen yapı tatil tutanaklarını belediye encümenine havale etmediği ve ''yapı kullanma izin kağıdı'' adı altında usulsüz belge düzenlediği, bu suretle görevinin gereklerine aykırı hareket ederek kamunun zararına sebep olduğu kabul edilerek atılı suçlardan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hak yoksunluğuna hükmolunmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

Sanığın sübutu kabul edilen eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ve suç kastının nasıl yenilendiği, fiillerinin neden bağımsız suç olarak kabul edildiği denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle karar yerinde gösterilip tartışılmadan sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR