Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/10124 K.2024/2717

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1)Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2019 tarihli ve 2017/162 Esas, 2019/294 sayılı Kararı ile zincirleme nitelikli zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1, 247/2, 43 ve 62/1. maddeleri gereği sanık ... hakkında 10 yıl 20 ay 18 gün, sanık ... hakkında ise kazanılmış hakkı göz önünde bulundurularak 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

2)Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2019/3350 Esas, 2020/1608 sayılı Kararı ile sanıklardan ... hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükmün kaldırılarak, zincirleme basit zimmet suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 247/1, 43/1, 62/1. maddeleri gereğince 7 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, ... hakkında ise istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, yeterli araştırma yapılmayıp farklı bilirkişilere gönderilmeden ve gerekçe belirtilmeden hüküm kurulduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara, 2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın mahkumiyetine yeterli somut delilin bulunmadığına, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğine, gerçek bir zarar olup olmadığının araştırılmadığına ve sair hususlara, İlişkindir.

III. GEREKÇE

A.Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihinde PTT Ceyhan Merkez Müdürlüğünde veznedar olan sanığın, Ceyhan PTT Merkez Müdürlüğüne bağlı Mustafabeyli Şubesinde dağıtıcı olarak görev yapan sanık ...'ün şubede gün sonunda kasada kalan bakiye parayı Merkez Müdürlüğüne göndermesi gerekirken kendi adına çek hesabına gönderdiği,

sanık ...'in ise ...'ün PTT kartını kullanarak bu paraları çekmek suretiyle zimmetine geçirdiği iddiasıyla açılan kamu davasında, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporları doğrultusunda tespit edilen tutarın sanığın uhdesinde bulunduğu kabul edilerek sanık hakkında zincirleme nitelikli zimmet suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş,

yapılan istinaf incelemesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince eylemin kurum tarafından yapılan rutin bir denetim ve kurum içi araştırma ile ortaya çıkarılacak nitelikte olduğu gerekçesiyle kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak zincirleme basit zimmet suçundan mahkumiyetine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine hükmolunmuş ise de; sanık ...'ün aşamalardaki beyanlarında sistem üzerinden para yatırma işlemi yapmasına rağmen fiilen bu paranın kasaya girmediğini tevil yollu ikrar etmesi,

Ceyhan PTT Merkez Müdürlüğünün sanıklardan ...'in ...'den 12.02.2013-15.02.2013 tarihleri arasında tahsil ettiği suça konu 40.000 TL'yi hesaplardan düştüğünü bildirmesi ile ...'in kasa noksanlığını tespit ederek olayın ortaya çıkmasını sağlaması karşısında, ...'in savunmaları da dikkate alınarak Ceyhan PTT Merkez Müdürlüğünden sanığın uhdesinde olduğu iddia edilen 30.000 TL'nin hesaplardan düşüp düşmediğinin sorularak mal edinme eylemine iştirak ettiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğunun karar yerinde tartışılması sonrasında hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

B.Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede ise; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'ün hükümden sonra 30.11.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64. maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR