Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/10607 K.2023/12336

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.03.2013 tarihli ve 2013/2703 Soruşturma, 2013/861 Esas, 2013/59 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması ile hak yoksunlukları uygulanması için son soruşturmanın açılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

2.Düzce Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2013 tarihli ve 2013/99 Esas, 2013/175 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca yargılamasının yapılması ve delillerin takdiri için 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesine göre son soruşturmanın Bolu Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.

3.Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2014 tarihli ve 2013/156 Esas, 2014/143 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi gereğince 10 ay hapis cezası karşılığı 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, yine aynı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bu cezanın 10 eşit taksitte ödenmesine karar verilmiştir.

4.Sanığın temyizi üzerine hükmün Dairemizin, 15.06.2022 tarihli ve 2021/9135 Esas, 2022/6831 sayılı Kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/316 Esas, 2022/312 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, süre tutum dilekçesi ile hükmü gerekçesiz olarak temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde sanık ...'un Bolu Barosuna bağlı avukat olarak görev yaptığı, resmi belgede sahtecilik suçundan Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/362 Esas sayılı dosyasında sanık olarak yargılanan katılan ...'nun Mahkemenin 08.05.2012 tarihli ve 2012/515 sayılı Kararı ile 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

sanık avukatın bu kararı temyiz edeceğini söyleyerek ...'nun vekilliğini üstlendiği ve söz konusu karar nedeniyle temyiz harç parası adı altında 475 TL para aldığı halde söz konusu kararın temyizi kabil olmadığı ve itirazı kabil bir karar olduğunu bilmesine rağmen herhangi bir şekilde itirazda bulunmayarak 05.09.2012 tarihinde kararın kesinleşmesine ve katılanın mağduriyetine sebebiyet verdiği, temyiz harç parası adı altında aldığı parayı katılana iade etmediği gibi dava harç detay başlıklı belge fotokopisini verdiği,

böylece eyleminin ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabulüyle bu suçtan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suç tarihi olan 16.05.2012'nin karar başlığında 2012 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Bozmaya uyularak, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

Her ne kadar Dairemizin 15.06.2022 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hak yoksunluğuna hükmolunmuş ise de; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.09.2011 tarihli ve 2011/5-104 Esas, 2011/183 sayılı ve 16.12.2008 tarihli ve 2008/146-235 sayılı Kararlarında da açıklandığı üzere ilk hükümde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrasının tatbik edilmemiş olmasının kazanılmış hak teşkil edeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu hukuka aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR