Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/4555 K.2024/6806

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2017 tarihli ve 2016/244 Esas, 2017/501 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme tefecilik suçundan açılan kamu davası neticesinde sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereği beraatine karar verilmiştir.

2. Sanık ile katılan Hazine vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 15.12.2020 tarihli ve 2019/1044 Esas, 2020/1134 sayılı Kararı ile; ilk derece mahkemesince kurulan beraat hükmünün kaldırılarak, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 2.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz itirazları, suç kastı olmadığına, işlerini yasal prosedüre uygun yürüttüğüne, maddi hataların olabileceğine, mahkumiyete yeterli delil olmadığına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, alt sınırdan uzaklaşılmaması ve cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın, herhangi bir alışveriş yapılmadığı halde, alışveriş yapılmış gibi kendisine para ihtiyacı nedeniyle başvuran şahısların hamili oldukları kredi kartı ile Point Of Sale (POS) cihazı aracılığıyla işlem yapıp, gerçek olmayan bu alışveriş tutarları karşılığında kendisine verilen kredi kartlarının borcunu yatırdığı, bu işlem karşılığında da faiz geliri elde ettiği iddia ve kabul edilerek tefecilik suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de;

Sanığın kredi kartından yapmış olduğu işlemler nedeniyle bankaya komisyon ödememesi veya kredi kartı sahiplerinden aldığı komisyon miktarından az ödemesi halinde, kazanç elde etmek maksadıyla başkasına ödünç para verme niteliğinde olacağı ve yukarıda anılan raporun 25. sayfasında belirtildiği üzere sanığın faiz kazancının yüzde 3-4 arası bir orana tekabül ettiğinin, öte yandan 28. sayfada yer aldığı üzere banka komisyonlarının yüzde 1-2 civarında olduğuna işaret edildiği de gözetilerek,

öncelikle suç tarihlerine göre adına kayıtlı olan veya başkası adına kayıtlı olup da kendisinin kullandığı POS cihazlarından yapılan alışverişler karşılığında bankaya komisyon ödenip ödenmediği, ödenmiş ise miktarlarının ilgili bankalardan sorulması ve faizle para aldığı kabul edilen kişilerin anlaştıkları faiz oranlarının tespit edilmesinden, hesap dökümlerinde adı geçen diğer şahıslar ile sanığın alacaklı olduğu icra takip dosyalarının tespitiyle varsa takip borçlularının tanık sıfatıyla dinlenilmesinden, sanığın POS tefeciliği yapıp yapmadığına dair kolluk marifetiyle detaylı araştırma yaptırılmasından sonra,

hasıl olacak sonuca göre bir karara varılması gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

30.09.2015 tarihli ve 2015-A-2629/62 sayılı Vergi Tekniği Raporunun düzenlenmesi sırasında vergi müfettişince beyanları alınan ...,...,...,..., ve ....'ın duruşmada dinlenilmeyerek, müfettişe verdikleri ifadelerinin hükme esas alınması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 217. maddesine muhalefet edilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR