Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/6750 K.2025/6369

Sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesi gereğince itiraza tabi olduğu ve temyizi mümkün bulunmadığından aynı Kanun'un 264. maddesi hükmü de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin itiraz mahiyetinde kabul edilmesi gerektiği ve vaki itirazının merci Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.10.2018 tarihli ve 2018/184 Değişik iş sayılı Kararı ile incelenerek bu hususta gerekli kararın verildiği anlaşılmakla, dosyanın bu yönden incelenmeksizin mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında zimmet suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2018 tarihli ve 2016/23 Esas, 2018/171 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme nitelikli zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1-2, 43/1, 248/2, 62/1, 53/1-5. maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

B. İstinaf

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 09.03.2021 tarihli ve 2020/900 Esas, 2021/715 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasının mümkün olmadığına, bilirkişi raporunda eylemin zimmet olarak nitelendirilmediğine, muhasebe işlemleri ile ilgili bilgisinin bulunmaması nedeniyle usulüne uygun defter tutmadığına, oda defterleri ile tutulan kayıtların muhasebeciye verildiğine, muhasebeci tarafından yapılan düzeltmelerin ne anlama geldiğini bilmediğine, Oda başkanına mükerrer ödemelerin hatalı olarak yapıldığına, zimmet kastının bulunmadığına, denetim ve gözetim görevi olanların özensiz ve dikkatsiz davranması nedeniyle suçun açığa çıkmasının engellenmesinin suçun nitelikli halini oluşturmayacağına, değer azlığı hususunun dikkate alınmadığına, atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesinin uygulanması sırasında hak yoksunluğunun "hükmolunan ceza miktarının yarısından az olamayacağı cihetle, sanığın 2 yıl 7 ay 8 gün süreyle 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanması yerine 2 yıl 7 ay 7 gün süreyle yasaklanması ile suça konu zimmet miktarını kısmen cebri icra yoluyla ödediği, gönüllü ödemede bulunmadığı, buna bağlı olarak da yasal şartları oluşmadığı halde hakkında 5237 sayılı Kanun’un 248. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın eleştirilen hususlar dışında usul ve kanuna uygun olması karşısında, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

1)Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik sanık müdafiinin temyiz istemine ilişkin olarak dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2)Değerlendirme ve Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle hükümde sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştirilen hususlar dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,