Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/6754 K.2025/6216

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön incelemede;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/1. madde ve fıkrasındaki "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır" hükmü ile aynı maddeye 6099 sayılı Kanun ile eklenen 2. fıkrasında yer alan "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" şeklindeki düzenleme gereği sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın öncelikle sanığın son olarak bildirdiği adrese tebliğe çıkarılması,

bu tebligatın iade edilmesi halinde ise 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi gereği mernis adresine tebligat yapılması gerekirken, en son adresine aynı Kanun'un 35. maddesine göre usulsüz olarak yapılan tebligatın temyiz süresini başlatmayacağı, öğrenme üzerine gerçekleşen temyizin süresinde yapıldığının kabulü gerektiği,

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2021/187 Esas, 2021/184 sayılı Kararı ile hükmün düzeltilerek esastan reddine dair kararın sanığa yapılan usulsüz tebligat esas alınarak kesinleştirildiği,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.05.2023 tarihli ve 2022/7-481 Esas, 2023/283 sayılı Kararına, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesindeki "b) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları... temyiz edilemez" şeklindeki düzenlemeye, hapis cezasının artırılması durumunda hükmün temyiz edilebileceğine ve atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, bu suç yönünden ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun hükmün düzeltilerek esastan reddi kararı kesin nitelikte olduğundan sanığın temyiz isteğinin bu suç yönünden reddine karar vermek gerektiği,

Anlaşılmıştır.

Sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, katılan vekilinin rüşvet, sanığın ise hakaret suçundan verilen hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2020 tarihli ve 2020/299 Esas, 2020/363 sayılı Kararı ile sanığın rüşvet vermeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi gereğince beraatine, hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a, 125/4, 43/1-2, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, görevi yaptırmamak için direnme suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 265/1, 43/1, 62/1. maddeleri gereği 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58. maddesi gereği mezkur hapis cezalarının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve 53/1-2-3. madde ve fıkraları gereğince hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

B. İstinaf

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2021/187 Esas, 2021/184 sayılı Kararı ile katılan vekilinin istinaf başvurusunun rüşvet vermeye teşebbüs suçu yönünden esastan reddine, sanığın istinaf başvurusunun ise hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçları açısından ''istinaf kapsamındaki hükmün 2 ve 3 numaralı bölümlerinde tekerrür uygulanmasına ilişkin bentlerde yer alan ".. Ve CEZANIN İNFAZINDAN SONRA DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRİNİN" kısımlarının hükümden çıkartılması suretiyle;" hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararı usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulmasına yöneliktir. 2.Sanığın Temyiz İstemi İlk Derece Mahkemesince hakaret ve rüşvet vermeye teşebbüs suçlarından hakkında beraat kararı verildiğine, iftiraya uğraması nedeniyle görevi yaptırmamak için direnme suçundan hakkında mahkumiyet kararı verildiğine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın tarafına tebliğ edilmediğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usûl ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne karşı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Değerlendirme ve Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle rüşvet vermeye teşebbüs ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerde katılan vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,