Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/7351 K.2024/9657

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1) Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli ve 2018/704 Esas, 2019/194 sayılı Kararı ile zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a-c maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilmiştir. 2) Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 31.05.2021 tarihli ve 2020/1246 Esas, 2021/569 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekillinin temyiz istemi; sanığın yüzde 25 alacağını yanlış hesapladığına, tahsil edilen paranın içinde icra ve ilam vekalet ücretlerinin de olduğuna, bilirkişi incelemesi yaptırılması taleplerinin reddedildiğine, sanığın cezalandırılması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazı ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR