Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/7447 K.2024/10644

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1)Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.09.2020 tarihli ve 2020/14 Esas, 2020/504 sayılı Kararı ile; sanığın tefecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-(e) madde-fıkra-bendi gereği beraatine hükmolunmuştur.

2)Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2020/1849 Esas, 2021/1872 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının kaldırılarak sanığın zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241/1, 43/1-2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereği 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 37.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53/1-2-3. maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, unsurları olaşmayan suçtan dolayı yapılan yargılama sonucunda hukuka ve kanuna aykırı olarak verilen mahkumiyet kararının bozulması gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

Dosya kapsamında dinlenen mağdurlar ile sanık ... arasında yakın akrabalık bağı ya da iş ilişkisi olmamasına rağmen günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı gerekçesi ile tefecilik suçunu işlediğinin kabulü ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de; dosya kapsamı, sanık savunması ve mağdurların beyanları nazara alındığında;

sanık ile mağdurlar arasında faiz anlaşması olduğuna, kazanç elde etmek amacıyla ödünç para verildiğine dair soyut iddia dışında sanığın cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak sanık hakkında zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR