KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2022/7460 E., 2025/6481 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mayıs 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/414 E., 2021/490 K.
- Suç
- Zincirleme nitelikli zimmet
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
389 kelime·2 dk okuma·7 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2020/274 Esas, 2021/65 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme nitelikli zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1-2, 43/1, 62. maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkraları gereğince hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.
B. İstinaf
Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2021/414 Esas, 2021/490 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın hem resmi belgede sahtecilik suçundan hem nitelikli zimmet suçundan cezalandırılmasının suç ve cezanın orantılılığı ilkesine aykırılık teşkil ettiğine, suçun manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın samimi ifade ve beyanlarında 10.000 TL'yi Ziraat Bankasına ait banka kartı ile geri ödediğini belirtmiş olmasına rağmen mahkemece bu hususun araştırılmadan hüküm kurulduğuna, sanık hakkında kullanma zimmetinden bahsedilebilecekken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
III. KARAR
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2022/7460, K. 2025/6481, 21 Mayıs 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama