Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/7829 K.2025/6482

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2019/477 Esas, 2020/316 sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine hükmolunmuştur.

B. İstinaf

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2020/2242 Esas, 2021/1714 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1-Katılan ... Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi Mahkemenin dayandığı en önemli delilin bilirkişi raporu olmasına rağmen raporun hatalı olduğuna, bu itibarla kurulan hükmün de usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. 2-Katılan ... Bakışlar Köyü Muhtarlığının Temyiz İstemi Gerekçeli karar incelendiğinde hükmün somut gerekçe ve delillere dayanmadığına, dosya kapsamında bulunan iki bilirkişi raporu arasında bariz farklılıklar bulunduğuna, hatalı bilirkişi raporunun hükme esas alındığına, tanık beyanı alınması taleplerinin mahkeme tarafından görmezden gelindiğine, istinaf başvurusunun esastan reddi kararının bozulması gerektiğine yöneliktir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi katılanlar vekillerinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR