Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/7861 K.2025/6478

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesince, rüşvet verme ve rüşvete aracılık suçlarından açılan kamu davalarında, iddianamede Olay 1 ile ilgili sanık ..., Olay 2 ile ilgili sanık ..., Olay 3 ile ilgili sanık ..., Olay 4 ile ilgili sanık ..., rüşvete aracılık suçundan sanık ... ve Olay 5 ile ilgili olarak sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararların, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-(a) madde-fıkra ve bendi gereğince kesin nitelikte olduğu ve temyizi kabil olmadığı anlaşılmıştır.

Öte yandan Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hâli" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hâkkı vermeyeceği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237. maddesine göre Adana Vergi Dairesi Başkanlığının kamu görevlisi olmayan sanık ...'a isnat edilen rüşvete aracılık suçundan doğrudan zarar görmediği, anılan suç bakımından kamu davasına katılma ve temyiz hâkkının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince sanıklardan ... hakkında rüşvet alma, ... hakkında rüşvete aracılık suçlarından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesi gereği katılan ... Vergi Dairesi Başkanlığı vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükmü, katılan Hazine vekilinin sanık ... (6. olayla ilgili rüşvete aracılık suçundan) hakkında ve sanık ... müdafiinin müvekkili sanık hakkında kurulan hükmü temyize hâk ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesine istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.01.2020 tarihli ve 2018/415 Esas, 2020/40 sayılı Kararı ile sanıklardan ... hakkında zincirleme rüşvet alma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 252/1, 43, 62. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53/1-2-3. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanmasına, ...'ın iddianamede 6. olay olarak belirtilen eylemle ilgili rüşvete aracılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-(e) madde-fıkra ve bendi uyarınca beraatine hükmolunmuştur.

B. İstinaf

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 22.03.2021 tarihli ve 2020/1737 Esas, 2021/402 sayılı Kararı ile sanık ... hakkındaki istinaf başvurusunun, ilk derece hükmünün 1-6 numaralı bendinden sonra gelmek üzere.

"TCK 53/1 maddesinde sayılan hâk ve yetkilerden birini kötüye kullanmak suretiyle suç işlediği anlaşılan sanığın, TCK 53/5 maddesi gereği cezanın infazından sonra işlemek üzere takdiren verilen cezanın yarısı olan 3 yıl 1 ay 15 gün süreyle anılan Kanunun 53/1-a maddesinde belirtilen bu hâk ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına" paragrafı eklenmek ayrıca istinaf kapsamındaki hükmün 12 numaralı bendi tamamen kaldırılarak yerine vekalet ücretine ilişkin yeni bir bendin eklenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine, sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan ... Vergi Dairesi Başkanlığı Vekilinin Temyiz İstemi Suçun maddî ve manevî unsurları sabit olmasına rağmen yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan verilen beraat hükmü ile tüm sanıkların üzerlerine atılı suçlar yönünden üst sınırdan ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken, gerekçesiz olarak cezalardan indirim yapılmasının hukuka aykırı olduğuna,

Katılan Hazine Vekilinin Temyiz İstemi Sanık ...'ın müşterek fail gibi cezalandırılması gerektiğine, ...'ın ve ...'nın hem soruşturma hem de kovuşturma aşamasındaki ifadelerinin sanığın rüşvete aracılık etme eylemlerinde bulunduğunu açıkça ortaya koyduğuna, atılı suçun işlendiğine dair dosyada yeteri kadar delil bulunmasına rağmen eksik inceleme ile sanığın beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve sair hususlara, Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Gerçek bir rüşvet anlaşmasının bulunmadığına, sübuta yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasının ve 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında rüşvete aracılık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen ilk derece mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık ... hakkında zincirleme rüşvet alma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz incelemesinde ise;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... Vergi Dairesi Başkanlığı vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda da hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenlerle, Adana Vergi Dairesi Başkanlığının sanıklardan ..., ..., ..., ... ve ... hakkında rüşvet verme, ... hakkında rüşvete aracılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı istinaf başvurularının esastan reddi ile ... hakkında rüşvete aracılık suçundan verilen beraat hükmüne karşı istinaf başvurularının esastan reddi ve müdafiinin sanık ... hakkında rüşvet verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı istinaf başvurularının esastan reddi kararına yönelik temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı REDDİNE,

2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince verilen Kararlarda, katılanlar vekilleri ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,