Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2023/12433 K.2024/9047

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.10.2017 tarihli ve 2017/291 Esas, 2017/777 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyetine ve hak yoksunluklarına hükmolunmuştur. 2.Katılan Hazine vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2020/577 Esas, 2023/1553 sayılı Kararı ile sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın atılı suçtan beraatine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşması nedeni ile beraat hükmünün bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan Hazine vekilinin 11.12.2017 tarihli istinaf talebi mevcut ise de; bu talebin temyiz incelemesine konu olmayan sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine ve sanıklar ... ile ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri nedeniyle Hazine lehine vekalet ücretine karar verilmesi gerektiğine dair olduğu,

sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik vekalet ücreti dışında açıkça belirtilmiş bir istinaf talebi bulunmadığı ve mahkumiyet hükümlerinin onanmasının talep edildiği gözetildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince mahkumiyet hükümlerine ilişkin yapılacak incelemenin vekalet ücreti talebi ile sınırlı olması gerekirken açıkça istinaf talebi bulunmadığı halde sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilmiş mahkumiyet hükmünün kaldırılarak beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR