Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/5327 K.2025/7677

Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hâk ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2023 tarihli ve 2022/435 Esas, 2023/112 sayılı Kararı ile sanık hakkında, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir. B. İstinaf Sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin 17.01.2024 tarihli ve 2023/1122 Esas, 2024/165 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri 1.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanık hakkında verilen hükmün eksik inceleme ve araştırma sonucu verildiğine, sanığın olayda kastının bulunmadığına, hakkında beraat hükmü verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 07.08.2014 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 07.08.2010 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Alanya