Karar Özeti
5. Ceza Dairesi 2024/6376 E. , 2025/14221 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/697 Esas, 2023/447 Karar SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine y
Karar Detayı
5. Ceza Dairesi 2024/6376 E. , 2025/14221 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/697 Esas, 2023/447 Karar SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön incelemede: Sanığın, içeriği itibarıyla eski hale getirme ve temyiz talebi niteliğinde olan 10.11.2023 havale tarihli dilekçesi de istinaf mahkemesince tebligat yapılan adresin ailesinin oturduğu yer olan ve daha evvel hiçbir şekilde tebligat adresi olmayan ../.. olduğunu, İlk Derece Mahkemesi aşamasında ikametgah adresinin ../.. olup istinaf aşamasında İstanbul'a taşındığını, bu sebeple tarafına usulsüz tebligat yapıldığını belirttiği anlaşılmakla, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/1. maddesinin "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır." hükmü nazara alındığında, istinaf karar tarihi itibarıyla, sanığın bilinen en son adresinin istinaf talebine ilişkin dilekçedeki adres olup bu adres yerine anne ve babasının oturduğunu belirttiği adrese çıkarılan tebligatın usulsüz olduğu gözetilerek, öğrenme üzerine yapılan ve yasal koşulları oluşan eski hale getirme talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği kabul edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2022 tarihli ve 2020/301 Esas, 2022/127 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2 ve 50/1-a maddeleri gereğince 4 ay hapis cezasından çevrili 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur. B. İstinaf Katılan ve sanığın istinaf başvuruları üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 17.05.2023 tarihli ve 2022/697 Esas, 2023/447 sayılı Kararı ile "Sanığın müsnet suçu 5237 sayılı TCK'nın 53/1-e maddesindeki hak ve yetkilerini kötüye kullanmak suretiyle işlediği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra işlemek üzere takdiren 2 ay süreyle bu hak ve yetkilerini kullanmaktan yasaklanmasına," şeklindeki bent eklenmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Katılanın müvekkili olup İş Mahkemesindeki davalarını takip ettiğine, katılanın beyanlarını destekleyen hiçbir delil bulunmamasına rağmen eksik ve yetersiz inceleme ile cezalandırılmasına karar verildiğine, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında düzenlenen son soruşturmanın açılması kararında 5237 sayılı Kanun'un 257/1. maddesinin uygulanması talep edildiği, İlk Derece Mahkemesince aynı Kanun'un 257/2. maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunmasının alınması için düzenlenen yakalama emrine istinaden yakalanan sanığın Küçükçekmece 1. Ağır Ceza Mahkemesince alınan 14.01.2022 tarihli savunmasında ek savunma yapmak için süre talep etmesine rağmen 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi uyarınca ek savunması alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Kabule göre de; Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, 5271 sayılı Kanun'un 302/2 ve 307/5. maddeleri gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.12.2025 tarihinde karar verildi.
İlgili Makaleler
- TCK m.282 Aklama Suçu Savunması: Yargıtay 5. Ceza Dairesi Kıstasları TCK m.282 aklama suçunda Yargıtay 5. CD. içtihadı: öncül suç, kasıt, kalıp ve savunma stratejisi.