Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/8630 K.2025/14324

Kanunu'nun 59/son maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hâk ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, Sanığın dosya kapsamına nazaran uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi gereği reddine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Edirne 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2022 tarihli ve 2021/350 Esas, 2022/39 sayılı Kararı ile sanığın ihmalî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62/1 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ayrıca hakkında aynı Kanun'un 53/1-2-3,5. madde ve fıkraları gereğince hak yoksunluklarına hükmolunmuştur. B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin 14.11.2023 tarihli ve 2022/2629 Esas, 2023/3303 sayılı Kararı ile hüküm fıkrasının sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/1-2-3. maddesinin uygulanmasına ilişkin 9. paragrafının hükümden tamamen çıkarılmasına, diğer paragrafların buna göre teselsülüne, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına karar verilmek suretiyle hükümdeki hukuka aykırılığın düzeltilerek sanık ve müdafinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Suçun sübut bulmadığına ve objektif cezalandırma koşulları gerçekleşmediğinden suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunmuştur.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e madde, fıkra ve bendindeki hâk ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında bu bentteki hâk ve yetkileri kullanmaktan yasaklanması yerine, aynı madde ve fıkranın "a" bendindeki hâk ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi, Hukuka aykırı görülmüş ancak tespit edilen bu hukuka aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereğince hüküm fıkrasının 7. paragrafında yer alan ''53/1-a'' ibaresinin ''53/1-e'' şeklinde değiştirilmesi suretiyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Edirne