Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/9160 K.2025/15056

Suçtan zarar gören ...'ın talimat Mahkemesince alınan 03.12.2022 tarihli beyanında sanığın cezalandırılmasını talep etmesi ve vekili aracılığı ile hükmü temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyması karşısında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/2. madde ve fıkrası gereğince sanık hakkında açılan kamu davasına katılan olarak kabulüne karar vermek gerekmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli ve 2022/136 Esas, 2022/509 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine hükmedilmiştir. B. İstinaf Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 06.12.2023 tarihli ve 2023/736 Esas, 2023/1434 sayılı Kararı ile katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın, Bismil

2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/222 Esas sayılı tazminat davasında yer alan yargılamada ücret karşılığında yalancı tanıklar tutmak için teklifte bulunulduğuna, bu tanıklardan birinin duruşmada dinlenmesine rağmen mahkemece eksik incelendiğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının hatalı değerlendirilmesi sonucunda mahkumiyeti yerine beraatine karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümde katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır