Yargıtay 5. Ceza Dairesi — Taksirle Öldürme Kararı (E.2025/12361 K.2026/2262)

Zonguldak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.2024 tarihli ve 2024/744 Değişik iş sayılı Kararı ile Çaycuma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2024 tarihli ve 2024/73 Esas, 2024/79 sayılı görevsizlik Kararına yapılan itirazın kabulüne karar verilmiş, verilen kararın kesin olduğu anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca 25.11.2025 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2025 tarihli ve KYB-2025/139250 sayılı yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; ''Konuya ilişkin olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6/1. maddesinde, "Duruşmada suçun hukukî niteliğinin değiştiğinden bahisle görevsizlik kararı verilerek dosya alt dereceli mahkemeye gönderilemez." şeklinde yerini bulan amir hüküm nazara alındığında, somut olayda Zonguldak

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2023 tarihli iddianame kabul işlemi ve 08.12.2023 tarihli tensip zaptı ile kovuşturma aşamasına geçildiği, bu aşamadan sonra 5271 sayılı Kanun'un 6/1. maddesi gereğince suçun hukuki niteliğinin değiştiğinden bahisle dosyanın görevsizlik kararı ile alt dereceli mahkemeye gönderilemeyeceği gözetilmeden, 20.12.2023 tarihinde duruşma açılmak suretiyle Mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın Çaycuma Nöbetçi Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla, dosyanın gönderildiği Çaycuma

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2024 tarihli karşı görevsizlik kararına yönelik itirazın reddi yerine, yazılı şekilde itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.'' Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığının 05.12.2023 tarihli ve 2023/11979 Soruşturma, 2023/4082 Esas, ... numaralı İddianamesiyle sanık hakkında taksirle ölüme ve yaralanmaya neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85/2. maddesi uyarınca cezalandırılması ve aynı Kanun'un 53/6. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır. Zonguldak

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.12.2023 tarihli ve 2023/245 Esas, 2023/260 sayılı Kararı ile sanığına isnat edilen eylemin 5237 sayılı Kanun'un 85/1. maddesinde düzenlenen taksirle ölüme neden olma suçunu oluşturacağı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir. Çaycuma

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2024 tarihli ve 2024/73 Esas, 2024/79 sayılı Kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 85/2. maddesinde düzenlenen taksirle ölüme ve yaralanmaya neden olma suçundan yargılamanın üst dereceli ağır ceza mahkemesince yapılması gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir. Sanık müdafiinin görevsizlik kararına vaki itirazı üzerine Zonguldak

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.2024 tarihli ve 2024/744 Değişik iş sayılı Kararı ile itirazın kabul edilerek görevsizlik kararının kaldırıldığı anlaşılmıştır. Zonguldak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.2024 tarihli ve 2024/744 Değişik iş sayılı Kararından sonra verilen görevsizlik kararları ile görev uyuşmazlığının çözümüne dair mercii kararının hukuki değerden yoksun olduğu gözetilerek yapılan incelemede. Zonguldak

2. Ağır Ceza Mahkemesince yargılama aşamasına geçildikten sonra duruşmada suçun hukuki niteliğinin değiştiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiş olmayıp, iddianamenin içeriğine ve suçun hukuki nitelendirilmesine dayanılarak, herhangi bir usuli işlem yapılmaksızın delil de toplamadan görevsizlik kararı verildiği dikkate alındığında, Zonguldak

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.2024 tarihli ve 2024/744 Değişik iş sayılı Kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, bu karara yönelik kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

II. KARAR