Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2025/1324 K.2025/15179

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.06.2023 tarihli ve 2021/315 Esas, 2023/295 sayılı Kararı ile sanık hakkında değişen suç vasfına göre ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 257/2. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1-2-3-5. madde ve fıkraları gereği hak yoksunluklarına hükmolunmuştur. B. İstinaf Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

14. Ceza Dairesinin 09.10.2024 tarihli ve 2023/1512 Esas, 2024/2489 sayılı Kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle yüklenen suçu işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesinin uygulanması sırasında, 53/1-e madde-fıkra-bendindeki hak ve yetkilerin tamamını kullanmasından yasaklanmasına karar verilmesi yerine, avukatlık mesleğinden kaynaklanan hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi suretiyle sınırlı uygulama yapılması aleyhe istinaf olmadığından eleştirilerek,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanığın istinaf başvurusunda gösterdiği sebepler tek tek tartışılmadığından ve her biri için neden reddedildiğine dair gerekçe gösterilmediğinden gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine, sanığın vekalet ücreti, yargılama gideri, harç ve masraf almadığı bir davada kararı istinaf etmemesinin herhangi bir sorumluluk doğurmayacağına, bu nedenle katılanın mağduriyetinin oluşmadığına, sanık lehine takdiri indirimlerin uygulanmadığına, ek savunma hakkı tanınmadan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesinin uygulandığına,

"Şüpheden sanık yararlanır." ilkesi gereği müvekkilinin beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.

İddianame yerine geçen son soruşturmanın açılması kararında 5237 sayılı Kanun'un 257/1 ve 53/1. maddelerinin uygulanması talep edildiği halde sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle suç işlediği kabul edilen sanık hakkında anılan Kanun'un 53. maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması, Hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2 ve 307/5. maddeleri uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi