Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2025/1755 K.2026/137

Yapılan ön inceleme neticesinde. 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 7499 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 15. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesinde yapılan değişiklikle "CMK'nın 272. maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı istinaf yoluna başvurulabilir.

Bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar hakkında 286. madde hükümleri uygulanır. 272. maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ilk derece mahkemesi sıfatıyla Bölge Adliye Mahkemesi veya Yargıtay tarafından verilmesi halinde temyiz yoluna gidilebilir.

İstinaf ve temyiz yolunda karar ve hüküm, usul ve esasa ilişkin hukuka aykırılıklar yönünden incelenir." şeklinde düzenleme yapılarak, İlk Derece Mahkemeleri tarafından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların istinaf yasa yoluna tabi olduğu belirtilmiş ise de 28.02.2019 tarihli ve 30700 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "Yargıtay tarafından verilen bozma kararına uyulması halinde ilk derece mahkemesi tarafından verilen

karara karşı, istinaf veya temyiz sınırına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulabilir." şeklindeki düzenleme ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59/son maddesi gözetildiğinde, sanık hakkındaki hükmün daha önce temyiz incelemesinden geçerek bozma ilamına konu olması nedeniyle sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar yönünden kanun yolunun temyiz olduğu, temyiz edenlerin kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bozma Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2019 tarihli kararının istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi tarafından verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın katılan vekili tarafından temyizi sonrasında, Dairemizin 25.04.2024 tarihli ilamı ile bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Mersin

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.10.2024 tarihli ve 2024/195 Esas, 2024/338 sayılı Kararı ile sanığın zincirleme şekilde ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri 1. Sanığın Temyiz İstemi Katılanın kendisine avukatlık ücretini ödemediğine, icra dosyalarını takipsiz bırakma kastı bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraatine hükmolunması gerektiğine ve Yargıtayca re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

2. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığa üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerekirken hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesinin usul ile yasaya aykırı olduğuna ve Yargıtayca re'sen gözetilecek sebeplere yöneliktir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 257/2. maddesi uyarınca temel ceza olarak teşdiden tayin olunan 5 ay hapis cezasından anılan Kanun'un 43/1. maddesine göre 1/4 oranında arttırım yapılırken, hesap hatası sonucu "6 ay 7 gün" yerine "3 ay 22 gün", bu ceza miktarı üzerinden de aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken "5 ay 5 gün" yerine "3 ay 3 gün" hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini, 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkra hükmü gereğince hak yoksunluğuna hükmolunmaması,

Hukuka aykırı görülmüş ise de tespit edilen bu aykırılıkların Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün bulunmuştur.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın ve katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, kararın 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği kararın 2. bendindeki "3 ay 22 gün" ibaresinin "6 ay 7 gün" olarak, 3. bendindeki "3 ay 3 gün" ibaresinin "5 ay 5 gün" olarak değiştirilmesi,

4. bendinden sonra "Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e maddesindeki hâk ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanığın aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, cezasının infazından sonra başlamak üzere 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e maddesinde belirtilen hâk ve yetkileri kullanmaktan 2 ay 18 gün süreyle yasaklanmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Mersin