Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2025/2270 K.2025/6694

Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2024 tarihli ve 2024/322 Değişik iş sayılı Kararı ile sanık ... hakkında son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına ilişkin Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23.01.2024 tarihli ve 2023/890 Esas, 2024/49 sayılı Karara O yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itirazın reddine dair karar verilmiş, verilen kararın kesin olduğu anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/1. maddesi uyarınca, 06.03.2025 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.03.2025 tarihli ve KYB-2025/33367 sayılı yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; ''Dosya kapsamına göre, Elazığ Barosunda kayıtlı sanık avukatın, davacı vekili sıfatıyla, Ankara

13. İdare Mahkemesinin 2018/58 esasına kayden takip ettiği iptal davası sonunda, davanın reddine dair verilen 22/02/2019 tarihli ve 2019/477 sayılı aleyhe kararı, 04/04/2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebellüğ ettiği hâlde, 30 günlük istinaf kanun yolu süresi süresinden sonra müracaat ederek, bahse konu kararın kesinleşmesine sebebiyet verdiği iddiasına ilişkin olarak son soruşturmanın açılmasını gerektirir suç şüphesi bulunduğu,

suçun manevi unsuru olan kastın ve delillerin takdir ve değerlendirilmesinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.'' Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.12.2023 tarihli ve 2023/51002 Soruşturma, 2023/16620 Esas, 2023/2819 numaralı İddianamesiyle Elazığ Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan sanığın, davacı vekili sıfatıyla Ankara

13. İdare Mahkemesinin 2018/58 Esasına kayden takip ettiği iptal davası sonunda, davanın reddine dair verilen 22.02.2019 tarihli ve 2019/477 sayılı aleyhe kararı 09.04.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebellüğ ettiği halde 30 günlük istinaf kanun yolu süresinden sonra müracaat ederek, bahse konu kararın kesinleşmesine sebebiyet vermek suretiyle görevini kötüye kullandığı iddiasıyla hakkında 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması kararı verilmesi talep edilmiştir.

Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23.01.2024 tarihli ve 2023/890 Esas, 2024/49 sayılı Kararı ile aynı iddia yönünden Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.11.2020 tarihli yazısı ile kovuşturma izni verilmediği, söz konusu karardan sonra ortaya çıkan yeni bir delilin bulunmadığı, Ankara

33. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/29 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama neticesinde verilen suç duyurusuna yönelik kararın yeni bir delil teşkil edemeyeceği, dosyaya yansıyan yeni bir delil olmaksızın önceki kararın aksine farklı bir yorumla aleyhte bir karar verilmesinin vatandaşların hukuki güvenlik haklarını zedeleyeceği ve daha önce hakkında kovuşturma izni verilen Nihan Köseli'nin de mağdurun dosyası ile kendisinin ilgilendiğine, mağdurun iş takiplerini kendisinin gerçekleştirdiğine, kastı olmaksızın istinaf süresinin kaçırıldığına yönelik savunmaları nazara alınarak son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair karara O yer Cumhuriyet savcısı tarafından itiraz edilmiş, itiraz mercii Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2024 tarihli ve 2024/322 Değişik iş sayılı Kararı ile son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına nazaran, mevcut delillerin son soruşturmanın açılması için yeterli olduğu, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

II. KARAR