Karar Özeti
5. Ceza Dairesi 2025/4002 E. , 2025/14404 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/4184 Esas, 2020/1785 Karar ve 2021/290 Esas, 2021/476 Karar SUÇ : İcrai davaranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : A) 07.12.2020 tarihli ve 2019/4184 Esas, 2020/1785 sayılı Karar ile istinaf başvurusunun esastan reddi, B)
Karar Detayı
5. Ceza Dairesi 2025/4002 E. , 2025/14404 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/4184 Esas, 2020/1785 Karar ve 2021/290 Esas, 2021/476 Karar SUÇ : İcrai davaranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : A) 07.12.2020 tarihli ve 2019/4184 Esas, 2020/1785 sayılı Karar ile istinaf başvurusunun esastan reddi, B) 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 308/A maddesi uyarınca yapılan itiraz üzerine 26.02.2021 tarihli ve 2021/290 Esas, 2021/476 sayılı Karar ve 07.12.2020 tarihli istinaf başvurusunun esastan reddi kararı, İlk Derece Mahkemesince yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine EK KARAR : Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Bölge Adliye Mahkemesince verilen Kararın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince 07.12.2020 tarihli istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar temyiz yasa yoluna tabi olmasına rağmen kesin olarak verilmiş ise de kanun yolunda yapılan yanıltmanın temyiz hakkını ortadan kaldırmayacağı ve temyiz isteminin süresinde olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 308/A-1. maddesi hükmünün kesin olmayan kararlar yönünden uygulanmayacağı, bu itibarla Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Kanun'un 308/A-1. maddesi gereğince yapılan 07.01.2021 tarihli itiraz üzerine verilen 21.01.2021 tarihli istinaf başvurularının esastan reddine dair 07.12.2020 tarihli Karar'ın kaldırılmasına ve duruşma açılmasına ilişkin Karar ile 26.02.2021 tarihli Karar'ın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu kabul edilmiştir. 15.07.2020 tarihli ve 31186 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesine eklenen 5. fıkra ile avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2. maddesinin uygulanmayacağı hükmünün getirildiği ayrıca 7343 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile 1136 sayılı Kanun'a eklenen ve 30.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren geçici 24. madde ile de anılan Kanun'un 59/5. maddesinin, bu tarihten itibaren 15 gün içinde talep etmek koşuluyla avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairelerince 15.07.2020 tarihinden önce verilmiş kesin nitelikteki kararları hakkında da uygulanmasına olanak sağlandığı, bu itibarla sanık müdafiinin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karara yönelik incelemeye konu 01.03.2021 tarihli temyiz isteminin 1136 sayılı Kanun'un geçici 24. maddesindeki 15 günlük süre içinde yapılmış talep olduğunun Anayasa'nın 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde düzenlenen hak arama özgürlüğünün doğal bir sonucu olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince verilen 23.03.2021 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek Kararın kaldırılmasına ve esasın incelenmesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesince verilen 24.04.2019 tarihli hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.12.2020 tarihli kararın; 1136 sayılı Kanun'un 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin 24.04.2019 tarihli ve 2018/97 Esas, 2019/93 sayılı Kararı ile sanığın yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 148/2, 62. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince 6 ay süreyle avukatlık mesleğinin sağlamış olduğu hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmiştir. B. İstinaf Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.12.2020 tarihli ve 2019/4184 Esas, 2020/1785 sayılı Kararı ile sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi sonrasında Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Kanun'un 308/A-1. maddesi gereğince yapılan 07.01.2021 tarihli itiraz üzerine 07.12.2020 tarihli Kararın kaldırılmasına ve duruşma açılmasına karar verilerek 26.02.2021 tarihli ve 2021/290 Esas, 2021/476 sayılı Karar ile İlk Derece Mahkemesince yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257/1 ve 53/5. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmolunmuştur. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanık ile katılan arasında vekalete dayalı bir görev ilişkisinin olmadığına, sanığın görev üstlenmesinin söz konusu olmayıp atılı eylemleri sanığın işlediğine dair katılanın soyut beyanı dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi yerine sanığın cezalandırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın, avukatlık görevini kötüye kullanarak katılandan ölüm tehdidi ile suça konu senetleri aldığından bahisle cezalandırılmasına karar verilmiş ise de sanığın katılana verdiği borç para nedeniyle senetlerin tanzim edildiğini beyan ederek suçlamayı inkar etmesi, katılan aleyhine yürüttüğü icra takibi devam ederken borçlu olan katılandan kendi adına senetler alarak haksız çıkar sağlaması eylemlerinin, 02.11.2020 tarihinde kesinleşen Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/81 Esas, 2019/25 Karar sayılı ilamı ile müvekkili olan tanık ..'a yönelik görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmesi, katılanın söz konusu dosya kapsamında tanık sıfatıyla alınan beyanlarında sanıktan borç para aldığına dair kısmi ikrarının bulunması, olayın görgü tanığının bulunmaması, şikayet tarihinin de son senet tanzim tarihinden uzun bir süre sonra olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair soyut iddiadan başka savunmanın aksi yönünde mahkumiyetine yeterli her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından "Şüpheden sanık yararlanır." ilkesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR 1) Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle temyiz isteminin reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 23.03.2021 tarihli ve 2021/290 Esas, 2021/476 sayılı ek Kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle KALDIRILMASINA, 2) Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, farklı gerekçeyle ek Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE15.12.2025 tarihinde karar verildi.
İlgili Makaleler
- TCK m.282 Aklama Suçu Savunması: Yargıtay 5. Ceza Dairesi Kıstasları TCK m.282 aklama suçunda Yargıtay 5. CD. içtihadı: öncül suç, kasıt, kalıp ve savunma stratejisi.