Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2025/4522 K.2026/4979

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bozma Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.04.2018 tarihli Kararının istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 5. Ceza Dairesince verilen Kararın sanık müdafii tarafından temyizi sonrasında Dairemizin 14.03.2024 tarihli ve 2021/8512 Esas, 2024/2844 sayılı Kararı ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinde yapılan incelemede sanığın Konya

7. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.09.2016 tarihli ilamıyla tefecilik suçundan mahkumiyetine karar verildiğinin, kararın istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 11.05.2018 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiğinin tespit edildiği, dava konusu eylemler arasında irtibat bulunup bulunmadığının, suç ve iddianame tarihlerine göre eylemler arasında hukuki kesinti oluşup oluşmadığının,

zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının ve mükerrer dava olup olmadığının saptanması ve sonucuna göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241. maddesi gereğince verilecek cezadan aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra kesinleşen dava dosyasından verilen cezanın mahsubu ile oluşur ise aradaki fark kadar cezaya hükmedilmesi, hukuki kesintinin gerçekleşmesi halinde ise ayrı ceza verilmesi için bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 304/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B.

Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin 18.09.2024 tarihli ve 2024/1434 Esas, 2024/1991 sayılı Kararı ile sanığın zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241/1, 43/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis ve 312 tam gün karşılığı 6.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kesinleşen dava dosyasından verilen cezanın mahsubuna ve cezanın 1 ay 7 gün hapis ve 6.240,00 TL adli para cezası olarak infazına, aynı Kanun'un 53/1-2 ve 3. madde ve fıkraları gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Tanık beyanları dışında mahkumiyete yeterli delil olmadığına, alındığı iddia edilen komisyonların banka komisyonu olduğuna, mahkumiyet hükümlerinin varsayıma dayalı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/573 Esas sayılı dosyası kapsamında.

05.09.2016 tarihli iddianameyle sanık hakkında tefecilik suçundan kamu davası açıldığı, 21.12.2017 tarihli ve 2017/840 sayılı mahkumiyet hükmünün 11.05.2018 tarihinde kesinleştiği, temyize konu bu davaya dayanak teşkil eden 27.10.2016 tarihli iddianamede aynı eylemlerden dolayı kamu davası açıldığı, her iki dava dosyasında sanığa yüklenen fiillerin aynı olduğu, sonradan açılan bu davanın mükerrer dava niteliğinde bulunduğu nazara alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde uygulama yapılması hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere hükmü bozulan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi