KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2012/20188 E., 2013/433 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ocak 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.
- KARAR -
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm; davalılar vekilinin ise aşağıdaki husus dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;
Dava konusu taşınmazın bedelinin 92.719,00-TL tespit edilmesine, davalıların hisselerine isabet eden miktarın da bu bedele göre belirlenmesine karşın, hükümde maddi yazım hatası sonucu bu miktarın 92.179,00-TL olarak yazılması nedeniyle kamulaştırma bedelinin 540,00-TL eksik bloke ettirildiği anlaşılmış ise de;
Bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 ve 3 nolu bentlerindeki (92.179,00) rakamlarının çıkartılmasına, yerlerine (92.719,00) rakamlarının yazılmasına,
b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3.bendinin sonuna (noksan bloke edilen 540,00-TL’nin davacı idarece davalılar hesabına bloke edilmesine ve davalılara hisseleri oranında 135,00’er TL olmak üzere ödenmesine) ibaresinin yazılmasına,
....
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2012/20188, K. 2013/433, 17 Ocak 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama