Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2023/7862 K.2023/11748

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hâle getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Tekirdağ ili, Süleymanpaşa ilçesi, ...

Mahallesi 144 ada 30 parselde kayıtlı 5 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, davalının müvekkilinin oturduğu bağımsız bölümün bulunduğu apartmanda 7 numaralı bağımsız bölümde ikamet ettiğini, davalının oturduğu daireyi satın alıp oturmaya başladığında kendi bağımsız bölümünden farklı ve ayrı kapısı olan ortak kullanım alanı olan çatının anahtarını kendi zilyetliğinde bulundurmaya başladığını, müvekkilinin ve diğer kat maliklerinin haberi ve onayı olmaksızın çatı onarımı bahanesiyle 2015 yılında binanın çatısının bir bölümünü sökerek kaldırdığını, duvarını yükselterek 7 numaralı bağımsız bölüme çatıyı da dahil ettiğini,

çatı katına ait kapıyı büyüterek bağımsız bölüm haline getirdiğini belirterek davanın kabulü ile davalının ortak yere yaptığı müdahalenin önlenmesine, kendi dairesine katmış olduğu çatı alanının eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; çatı katında yapılan değişiklikler için davacının da aralarında bulunduğu diğer kat maliklerinin sözlü olarak kendisine muvafakat verdiklerini, müvekkilinin çatının tamirinin görüşüldüğü toplantıda, çatının tüm tamirat masrafını kendisinin üstlenmesi ve çatıyı tamir ettirirken çatı katına oda ilavesi yapması teklifinde bulunduğunu, bu teklifin toplantıya katılanlarca 7/8 oy çokluğu ile kabul edildiğini, çatı tamirat masraflarının tümünün müvekkili tarafından karşılandığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi heyet raporunda da müvekkili ...'a ait 7 numaralı bağımsız bölüm ile alakalı olarak 3194 sayılı İmar Kanunu'nun Geçici 16 ncı maddesi kapsamında alınmış geçerli yapı kayıt belgesi bulunduğunu ve mevcut hali ile müvekkili tarafından yapılan ilavelerin legal hale geldiğinden bahisle raporda yer alan görüşten de anlaşıldığı üzere halen yasal geçerliliğini muhafaza ettiği anlaşılan yapı kayıt belgesinin idarece iptali cihetine gidilmediği müddetçe müvekkili tarafından yapılan tadilat ve ilavelere ilişkin işlemde kanuna aykırılık bulunmadığını,

2015 yılında yapılan genel kurul toplantı aşamasında gündeme gelen çatının onarımının yapılması işinde diğer kat maliklerinin masrafa katılmak istememeleri ve çatı katı maliki olan müvekkili tarafından söz konusu ilave ve tadilatların müvekkili tarafından yapılmasının 7/8 oranı ile kabul edildiğini, iyi niyetli olan müvekkilinin bu hususun en azından karar defterine yazılması konusunda da ısrar etmeksizin birlikte oturduğu diğer kat maliklerinin beyanlarına itibar ettiğini, iş bu onarım ve tadilat işlemlerinin masraflarını bizzat karşıladığını, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının, maliki olduğu 7 No.lu bağımsız bölümde çatı niteliğindeki ortak alana bilirkişi raporunda belirtildiği şekilde müdahalesinin bulunduğu, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu maddesi gereğince kat maliklerinin 4/5'inin yazılı rızasının ispat edilemediği anlaşıldığından ilk derece Mahkemesinin kararında kanuna aykırı bir yön olmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, tarafların kat maliki ve sürekli faydalanan oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalıların mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3.634 sayılı Kanun'un 19 ncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrımenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,