Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2024/12192 K.2025/8983

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi hükmü düzeltilerek onanmış ve hüküm 09.11.2021 tarihinde kesinleşmiştir.

Davalı idare vekili 19.09.2024 havale tarihli tavzih dilekçesinde, ...

1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/192 Esas, 2016/280 Karar sayılı kararının uygulandığını ve 3328 ada 86 ve 87 nolu parseller oluştuğunu, bu nedenle mahkeme kararında bahsedilen harflerden P2 ve Y3 harfleri ile belirtilen kısımların 3328 ada 86 nolu parsel içerisinde kaldığı ve P1 ve Y2 harfleri ile belirtilen yerlerin bir kısmının 86 nolu parsel içerisinde ve bir kısmının 87 nolu parsel içerisinde kaldığından bu yerlerin parsel, yüzölçümü, planındaki geometrisi ve koordinat bilgisi değişmiş olduğundan tescil bildirimi düzenlenemediğini, netice olarak 3328 ada 57 nolu parsel,

3328 ada 86 ve 87 nolu parseller olarak yeniden değerlendirme yapılarak mahkeme kararındaki P1,P2,Y2 ve Y3 harfleri ile belirtilen yerlerin yüzölçümlerinin yeni oluşan parsellere göre yeniden yüzölçüm hesabı yapılarak ilgili mahkemesinden tavzih kararı alınması halinde işleme yön verileceği kadastro müdürlüğünce bildirilmiş olduğundan mahkeme kararının uygulanmaması sebebiyle ek rapor alınarak infaza elverişli hüküm kurulması gerektiğinden, kararın tavzihini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 30.09.2024 tarihli ek karar ile tavzih isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305 inci maddesinin ikinci fıkrasının ''Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.'' hükmü gözetildiğinde hükmü değiştirecek şekilde tavzih kararı verilmesinin usul ve kanuna uygun olmayacağından tavzih talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.