Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2024/13609 K.2025/7076

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurmak sureti ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ( 6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde Bölge Adliye Mahkemelerinin, 6100 sayılı Kanun'un 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'ndan (634 sayılı Kanun) doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar haricindeki özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlarına karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı düzenlenmiştir. 634 sayılı Kanun'un uygulanmasından doğan ve Kanun'un Ek-1 maddesi gereğince sulh hukuk mahkemesince bakılan ortak gider alacağına ilişkin genel kurul kararının iptali davası taşınmazın aynından kaynaklanmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine göre istinaf mahkemesi kararı kesin olup temyiz yolu kapalı olduğundan, 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesinin yollaması ile 346 ncı maddesi gereğince davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.