KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2024/6133 E., 2024/9080 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Kasım 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki tapu iptal tescil davasında yapılan yargılamada, talep eden tarafından reddi hakim yoluna başvurulmuş, reddi hakim talebini inceleyen merci tarafından somut olayda hakimin reddi sebeplerinin bulunmadığı gerekçesiyle reddi hakim talebinin reddine, ret talebinin kötü niyetle yapılmadığı değerlendirilerek, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ( 6100 sayılı Kanun) 42 nci maddesinin 6 ncı fıkrasında öngörülen koşullar mevcut olmadığından reddi hakim talebinde bulunan aleyhine disiplin cezası takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.
Kararın talep eden vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 22.11.2023 tarihli ve 2023/2784 Esas, 2023/3008 Karar sayılı kararı ile istinaf başvuru talebinin reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararının talep eden vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi 29.03.2024 tarihli kararıyla; verilen kararın kesin olarak verilmiş olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin 29.03.2024 tarihli kararı talep eden vekili tarafından temyiz edilmekle yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
Bölge Adliye Mahkemelerinin, 6100 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 362 inci maddesi uyarınca hâkimin reddine ilişkin merci kararları hakkında verdikleri kararlar kesin olup 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemeyeceğinden temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2024/6133, K. 2024/9080, 25 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama