Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2025/3182 K.2025/13666

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Antalya ili, ..., ... 84 80... parsel sayılı taşınmazın 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planında ortaokul alanı olarak ayrıldığını, davalı idare tarafından kamulaştırma işlemi yapılmadığını, bedel de ödenmediğini ileri sürerek ıslah dilekçesiyle sonuç itibarıyla toplam 7.955.599,59 TL kamulaştırmasız el atma tazminatının faiziyle birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmazda davalı idareye ait herhangi bir yapı bulunmadığını, davacı tarafın uzlaşma başvurusunda bulunmadığını, imar uygulamasının belediye tarafından yapıldığını, sorumluluğun dava dışı belediyeye ait olduğunu beyanla davanın öncelikle usulden, aksi takdirde esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın imar planı yapan belediyeye yöneltilerek açılmadığı için husumetten reddolunması gerektiğini, taşımazın bedelinin yüksek belirlendiğini, tüm bedele dava tarihinden faize hükmolunmasının yanlış olduğunu, bedelin el atma tarihindeki niteliği dikkate alınarak belirlenmesi gerektiğini, Antalya 3. İdare Mahkemesinin 2023/33 Esas sayılı dosyasının derdest olduğunu, davanın öncelikle derdestlik dava şartından reddolunması gerektiğini, ek dilekçesi ile de davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, kabulü halinde ise avukatlık ücretinin maktu olarak belirlenmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde, taşınmazdaki davacılar payı karşılığının davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı,

UYAP üzerinde Dairelerince yapılan inceleme sonunda derdestliğe konu Antalya 3 İdare Mahkemesinin 2023/33 Esas sayılı dosyasında İdare Mahkemesince davanın yargı yolu nedeniyle reddine karar verildiği ve kararın Danıştay 6. Dairesinin 13.12.2023 tarihli ve 2023/6106 Esas, 2023/9355 Karar sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği anlaşılmış olup eldeki davanın derdest olmaktan çıktığı anlaşıldığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı tapu malikleri ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin sorumlu idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Davalı idare vekilinin süresinde sunduğu istinaf dilekçesinde vekâlet ücreti ve yargılama giderinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ettiği, 09.05.2024 tarihli ek dilekçede ise maktu vekâlet ücretine hükmedilmesini talep ettiği anlaşılmış olup, çoğun içinde az da vardır kuralı gereği 26.11.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 7421 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi ile 2942 sayılı Kanun'a eklenen Ek madde 4 ile ''Bu Kanun kapsamında açılan davalarda verilen bedel ve tazminat kararlarına ilişkin mahkeme ve icra harçları, davalı idare tarafından ödenmek üzere maktu olarak belirlenir." hükmü getirildiği gözetilerek maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR