Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2025/663 K.2025/12161

Taraflar arasındaki dava, kamulaştırmasız el koyma nedenli tazminat davası olarak görülmekte iken davacılar vekilinin 29.04.2024 tarihli dilekçesi ile talebini manevi tazminat istemi olarak ıslah ettiği ve yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Mahkemece reddine karar verilen manevi tazminat bedelinin Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmakla, davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.