KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2006/11996 E., 2010/7245 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Yağma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
432 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmışla yapılan incelemede;
Yağma suçunda, 5237 sayılı Yasanın 61. maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 35/2. maddesinin 150/2. maddesinden önce uygulanması, sonuca etkili olmadığından, her iki suçla ilgili olarak, İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/02/2004 tarihinde yerine getirilen, 28/03/1994 gün ve 1993/805-1994/261 sayılı kararı ile tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, sanık hakkında anılan Yasanın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesinde öngörülen para cezasının üst sınırı ile 5252 sayılı Türk Ceza Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun
4. ve 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 13. maddesi ile değişik 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddeleri uyarınca temel adli para cezasının 450 YTL olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sonuçta fazla para cezası tayini,
2-Her iki suçla ilgili olarak, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektir- mediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan kurulan hükümde "temel para cezasının 450 lira, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesiyle 1/6 oranında yapılan indirim nedeniyle sonuç adli para cezasının 375 lira adli para cezasına indirilmesi" ve hüküm fıkralarından "53/1. maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölüm çıkarılarak,
yerine "53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2006/11996, K. 2010/7245, 27 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama