Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/18425 K.2010/1575

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınanın, “beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğuna” ilişkin iddiasının bulunmadığının anlaşılması karşısında; bu yöndeki kanıtlar gösterilmeden, sanık hakkında TCK.nun 142. maddesinin 2. bendinin son fıkrasının uygulanması,

2-Sanığın savunmasında, suç saatine ilişkin herhangi bir açıklamanın bulunmadığı, yakınanın, suçun saat 18:30 sıralarında işlendiğini bildirdiği ve suç tarihinde güneşin 20:04’te battığının anlaşılması karşısında; eylemin TCK.nun 6/1-e maddesindeki gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtlar gösterilmeden, hükmolunan cezanın aynı Yasanın 143/1. maddesiyle artırılması,

3-Suç tarihinin 23.06.2005 olduğu, iddianamenin 28.06.2005 günü düzenlenip Mahkeme tarafından aynı tarihte kabul edildiği, sanığın, suç konusu telefonunun yakınana iade edildiği tarih konusunda beyanının bulunmadığı, yakınanın, telefonun, suçtan bir hafta sonra kendisine iade edildiğini bildirdiğinin anlaşılması karşısında; etkin pişmanlığa dayalı geri vermenin hangi tarihte gerçekleştiği kesin olarak belirlenmeden, soruşturma aşamasında gerçekleştiği kabul edilip sanık hakkında TCK.nun 168. maddesinin 1. fıkrası ile uygulama yapılması,

4-Sanığın, TCK.nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,