Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/18559 K.2010/1390

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Belirlenemeyen bir zaman diliminde, balkon kapısını kırıp şikayeti devam eden yakınana ait evin içine girmek suretiyle hırsızlık suçunu işleyen sanıklar hakkında, zamanaşımı içerisinde TCK.nun 116/1, 119/1-c maddelerindeki “gündüzleyin konut dokunulmazlığını bozma” ve 151/1. maddesindeki “mala zarar verme” suçlarından işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanık ...’in Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 26/01/2004 tarihinde kesinleşen, 2000/1065-2001/920; sanık ...’in, Ankara 7. Sulh Ceza Mahkemesinden verilme, 21/10/2003 tarihinde yerine getirilen, 2001/353-2002/305 sayılı kararları ile tekerrüre esas eski hükümlülükleri bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, haklarında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hak yoksunluklarının seçimlik olmaması nedeniyle TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasındaki “c” ve “e” bentlerinin de uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, sadece 53/1- a -b-d bentlerinde belirtilen haklardan sanıkların yoksun bırakılmasına hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Sanık hakkında TCK.nun 53/1-a-b-d maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümler çıkarılarak,

yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.