Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/18803 K.2010/19774

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın müştekinin kasasından aldığı paraların fark edilmesi üzerine kasaya tekrar koyduğu ve aldığı çeklerin üstünde bulunduğunun anlaşılması karşısında; 765 sayılı TCK'nun 523/1 maddesi uygulanması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiş, sanığa verilen ceza kısa süreli olmamasına rağmen 647 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5252 sayılı Yasa’nın lehe olan hükümlerinin uygulanmasında usul “başlıklı 9. maddesinin üçüncü fıkrasında; “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan, sonuçlar birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” Lehe yasanın saptanmasında başvurulacak yöntem düzenlenmiş olup, lehe yasa 5252 sayılı Yasanın 9/3. fıkrasında düzenlendiği şekilde, 765 sayılı yasa ile 5237 sayılı Yasanın olaya ayrı ayrı uygulaması ve ortaya çıkan sonuçların birbiri ile karşılaştırması, gerekirken hükmün gerekçesinde

gösterilmesi zorunlu eski ve yeni yasa yönünden birbiri ile kısayla yasa maddelerinin soyut olarak sayılması suretiyle yetinilmesi, yeterli olmayıp, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine bu bağlamda aykırı davranılması,

2- Somut olayda, sanığın eyleminin hırsızlık suçunun yanı sıra geceleyin işyeri dokunuşmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğu ve lehe yasanın belirlenmesi sırasında bunun da gözetilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nun 493/1, 62, 81/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun aynı suça uyan 142/1-b, 35/2, 143/1, 116/2-4, 151/1, (53). maddelerinde öngörülen cezaların türleri, alt ve üst sınırları ile işyeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçları için 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254.maddelerinde belirtilen “ uzlaşma” hükmü bakımından 5237 sayılı yasanın 7/2, 5252 sayılı yasanın 9/3. maddeleri ışığında, sanık yararına olan yasanın uygulama sırasında yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,