Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/21598 K.2010/14639

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakiınin takdirine göre; suçun sanık tarafindan işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık yararına olan yasanın belirlenmesi sırasında, 765 sayılı TCY. uyarınca verilmesi gerekli sonuç ceza, uygulanacak yasa maddeleri, artırım ve indirim oranlarıyla birlikte denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, 5237 sayılı TCY.nın sanık yararına olduğunun kabul edilmesi;

2-Sanık ve suç arkadaşının, yakınana ait otomobile açık kapısından girip yaklaşık 100 metre iteklemek suretiyle olay yerinden uzaklaştırdıktan sonra cımbızla çalıştırmak suretiyle çalmaları biçimindeki eyleınlerinin 5237 sayılı TCY.nın 141/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde hüküın kurulması

3-Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fikrasında öngörülen hakları kııllanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

4-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/2, 522/1. maddelerine göre, hükümden sonra 1 .6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 141/1, 143/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında 5237 sayılı Yasanın sanık yararına olması ve aynı Yasa uyarınca uygulaına yapılmasında zorunluluk bulunması,