Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/2263 K.2011/2309

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükümden sonra yürürlüğe giren 5083 sayılı Yasanın 5335 Sayılı Yasa ile eklenen 2/3.maddesi uyarınca, para cezalarının hesaplanmasında 1 Yeni Türk Lirasının altında kalan tutarların hesaba katılamayacağının ve 5252 sayılı Yasanın 5. maddesiyle de Yasalarda öngörülen “ağır para” cezalarının, adli para cezasına dönüştürüldüğünün gözetilmesi zorunluluğu,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2006 gün ve 167/198 sayılı kararı ışığında, fer’i ceza niteliğindeki gecikme zammına ilişkin 647 sayılı Yasanın 5/5. maddesinin, 5275 sayılı Yasanın 122/1. maddesi ile 1.6.2005 tarihinde yürürlükten kaldırılmış olması karşısında, süresinde ödenmeyen para cezalarına gecikme zammı uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3-Hükümlü hakkında mahkemenin 31.03.2005 gün ve 2004/774-2005/359 sayılı karar ile 765 sayılı TCK.nın 492/2 maddesi ile kurulan hüküm kesinleşmiş olduğu ancak; lehe yasa yasa uygulamasında 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın 7/2, 5252 sayılı yasanın 9/3 maddeleri ile, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 23.02.1938 günlü ve 1937/23-1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.05.1999 günlü ve 133/142 sayılı kararları ışığında dosyaya yansıyan delillere göre somut olayın 765 sayılı TCK.nın 492/2, 522/1, (pek hafif), 523/1 maddeleri, 5237 sayılı TCK.nın 142/1-f, 168/1 , 53, 203/1, 53 maddeleri kapsamında kaldığı, lehe yasanın duruşma açılarak saptanması gerektiği dikkate alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılması;

4-08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca; cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun da takdiri zorunluluğu,