Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/15236 K.2011/35570

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sarhoşluk suçundan kurulan hükme yönelik incelemede

Mahkemeler tarafından 5326 sayılı Kabahatler Kanununa aykırılık suçlarından hükmolunan idari para cezalarına ilişkin kararlara karşı anılan Yasanın 29.maddesine göre, itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı bulunmadığından, gereği yapılmak için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE,

II- Yağma suçundan kurulan hükme yönelik incelemede

Hükmedilen cezaların sürelerine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının duruşmalı inceleme istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve 421.maddeleri gereğince REDDİNE,

Sanıkların, “14.10.2004” olan tahliye tarihinin gerekçeli karar başlığında “14.04.2004” olarak gösterilmesi yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yağma suçunun 5237 sayılı TCK’nın 149.maddesinin 1.fıkrasının (c) ve (h) bendlerine aykırı biçimde birden fazla kişi ile birlikte ve geceleyin işlendiği, bu nedenle aynı Yasanın 61/1.maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunların değerlendirilmesi ve alt sınır aşılarak ceza uygulaması yapılması gerekirken, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde uygulama yapılması.

5237 sayılı TCK’nın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,

Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kasıtları da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimleri kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda,yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde 150/2. maddesi ile cezalardan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin (keşif masrafının) kendilerinden eşit olarak alınması yerine, müteselsilen alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,