KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2007/19112 E., 2010/7070 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Kısmen mahkumiyet - Kısmen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına
Karar Metni
381 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Hırsızlık suçundan sanık ...’un 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve Çocuk Koruma Kanunu 23. uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, diğer sanık ...’in 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Adana 2. Çocuk Mahkemesi’nce 12.12.2006 gün ve 966-714 sayı ile verilen karara karşı sanıklar savunmanı tarafından 19.12.2006 günlü müddeti muhafaza dilekçesinin sunulması üzerine.
Adana 2. Çocuk Mahkemesi’nce 05.02.2007 günlü karar ile sanık savunmanının temyiz dilekçesi itiraz dilekçesi olarak değerlendirilerek, itiraz hususunda karar verilmek üzere dosyanın nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, dosya üzerinden inceleme yapan Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nce 08.02.2007 gün 2007/52 D.İş sayı ile “kararda usul ve yasaya aykırı bir yan bulunmadığından sanıklar ... ve ... savunmanının itirazının reddine” karar verildiği, kararın sanıklar savunmanına tebliğ edildiği,
bu red kararına yönelik bir temyiz başvurusu bulunmadığı ancak sanık "... hakkındaki hükmün" temyize tabi olduğu ve savunmanının temyizinin geçerliliğini koruduğunun anlaşılması karşısında; sanık ... hakkındaki hükmün temyizine yönelik istemin itiraz kabul edilerek reddine ilişkin Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesine’nce 08.02.2007 gün 2007/52 D.İş sayılı karar kaldırılıp temyizin sadece sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesi uyarınca, alt sınırı iki yılı aşmayan hapis cezasını gerektiren suçlarda uzlaşmaya ilişkin hükümler uygulanabileceğinden tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiş,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 11/1. maddesi gereğince, aynı Yasanın 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda ceza sorumluluğu olan ve mahkumiyet kararı kurulan sanık hakkında anılan Yasanın 5/1-a maddesinde yazılı tedbire hükmedilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2007/19112, K. 2010/7070, 25 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama