Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/19167 K.2010/840

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın suç tarihinde saat 20.00 sıralarında yakınana ait markete müşteri olarak girip 1 adet 15 TL. değerindeki Jacobs marka kahveyi alarak kazağının altına saklayıp kasadan geçeceği sırada güvenlik görevlisi tarafından yakalanması şeklindeki eylemin, 765 sayılı TCK.nun 491/3.maddesindeki suçu oluşturması karşısında, aynı Yasanın 491/4.maddesi uyarınca uygulama yapılması ve 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip,

anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 491/3, 61, 522/son, 81/2-3. maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143, 62. maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilerek, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nun ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

765 sayılı TCK.nun açıkça sanık lehine olması nedeniyle “sonuca etkili görülmemiş”, Adana 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 1995/253 E. ve 318 sayılı kararıyla hırsızlık suçundan verilip, 22.02.2003 tarihinde yerine getirilen eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 81/2-3.maddesinin uygulanmaması ve aynı Yasanın 522. maddesinin son fıkrasının açık hükmüne aykırı olarak 1. fıkrasındaki indirimden yararlandırılması,

karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunan sanıklar hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;