KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2007/21841 E., 2010/4590 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Nisan 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Kısmen Mahkumiyet - Kısmen Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yakınana ait eve, gece sayılan saat 03.20 sıralarında pencereyi sert bir cisimle açıp içeri giren sanıkların hırsızlık yapmaya kalkıştıklarının anlaşılması karşısında; haklarında, mala zarar verme ve birden fazla kişiyle geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçları yönünden zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında hırsızlık suçuyla ilgili olarak, 5395 sayılı ÇKK.nun 23/1. maddesi uyarınca verilen ‘hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına’ ilişkin karara karşı, aynı Yasanın 23/7. (5271 sayılı CMK.nun 231/12. md. 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile ek fıkra) maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, sanıklar savunmanlarının bu konudaki temyiz isteklerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince tebliğname gibi REDDİNE,
5271 sayılı CMK.nun 264/1. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ... savunmanları yönünden yasa yolu ile merciinde yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,
Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;
Sanık ...’un, adli sicil kaydında bulunan Torbalı Asliye Ceza mahkemesinden verilme 411/601 sayılı 18.03.2002 tarihinde kesinleşmiş tekkerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2007/21841, K. 2010/4590, 21 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama