Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/24160 K.2012/4066

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde

Sanığın, yakınanın otomobilinin camını sert bir cisim ile kırarak hırsızlık suçunu işlediğinin ve yakınanın şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında; eylemin hırsızlığın yanı sıra 5237 sayılı TCY’nın 151/1 maddesine uyan mala zarar verme suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması, bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin “müteselsilen” sözcüğü çıkarılıp, yerine “sebep oldukları tutar kadar ayrı ayrı” ifadesinin yazılması suretiyle eleştiriler dışında diğer yönleri, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde

Oluş ve dosya kapsamından, eylem sırasında sanık ...'in, sanık ... ile birlikte kendisine ait evde bulunduğu, daha sonra sanık ... ile birlikte hırsızlığa konu çantadan çıkan banka kartından para çekmek için evden ayrıldığının anlaşılması karşısında,

Sanık ...'in eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 512/1. maddesindeki suç eşyasını kabul etme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 03.01.2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanık ...'ın olay gecesi sanık ...'in evine giderek bir süre ... ile oturduğu, ardından sanık ...'in kimliği tespit edilemeyen ... isimli bir kişi ile ellerinde çantalar olduğu halde geldikleri ve çantayı açtıkları, sanık ...'ın telefon defterinden numaraların olduğu bir sayfayı gizlice alarak bu numaradan ihbarda bulunmak için müştekinin kardeşinin evini aradığı ve kolluğa müştekinin eşyalarının yerini söylediğinin yakınan beyanı ve dosya kapsamdan anlaşılması karşısında kanıtların değerlendirilmesinde ve takdirinde yanılgıya düşülerek sanık ... hakkında beraat hükmü yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,